Manager HEMA bepaalt of je ziek mag zijn

July 28, 2010

Consternatie over de brief die door HEMA Noord-Nederland naar de werknemers werd gestuurd. De brief bevat richtlijnen voor “ziekteverlof”. Er staat onder meer in dat de manager bepaalt of een werknemer ziek genoeg is om thuis te blijven.

Dit geval staat niet op zichzelf. In veel bedrijven wordt gedacht dat ziek zijn ‘een keuze’ is en heeft de manager een belangrijke taak om de werknemer weer aan het werk te krijgen. Soms wordt er om de dag gebeld om te vragen hoe het gaat en wanneer de werknemer weer denkt aan het werk te kunnen gaan. Vaak ook omkleed met redenen als dat het zo druk is op de zaak en dat de collega’s zo zwaar belast worden door de ziekmelding van de werknemer. Er wordt nog net niet gezegd dat ze oncollegiaal zijn.

Bedrijven wandelen hiermee op het randje. Want stel nou dat een werknemer denkt: nou ik ga dan maar weer aan het werk en op weg naar het werk in de auto een flauwte krijgt, dan zou in principe het bedrijf aansprakelijk kunnen worden gesteld. Datzelfde geldt voor wanneer iemand aantoonbaar schade oploopt door weer aan het werk te gaan. Als je niet zo sterk in je schoenen staat, laat je je immers snel onder druk zetten.

Maar buiten dat. Mensen met een chronische ziekte of handicap die vanuit de WIA of WAO weer worden ‘goedgekeurd’ om weer werk te gaan zoeken, lopen tegen dezelfde beperkingen aan. Hun ziekte kan bijvoorbeeld met zich meebrengen dat ze regelmatig dagen niet kunnen werken, bijvoorbeeld omdat ze dan uitgeput zijn, zware hoofdpijn hebben of reumatische klachten.

Vaak blijkt dat deze mensen óók niet worden ontzien door hun nieuwe werkgevers. Het UWV heeft immers bepaald dat ze weer kunnen werken, dan moeten ze ook volop meedraaien in het proces. En melden ze zich vaak ziek, dan wordt dat als zeer hinderlijk beschouwd. Ze worden er op aangesproken. Een contract wordt dan ook bij deze mensen met regelmatige ziekteverschijnselen vrijwel nooit verlengd.

En dan zitten ze weer thuis, een illusie armer. Ze hoopten dat de maatschappij een beetje vriendelijk zou zijn en rekening zou houden met hun handicap, maar het tegendeel was het geval. Ze werden WEER afgerekend op hun ziekte. Maar daar was de UWV-arts alweer. Die meldde dat ze toch weer moesten gaan solliciteren. Want ze waren immers goedgekeurd om te gaan werken?? Want werken loont, zoals het zo mooi heet. En weer gingen ze solliciteren en weer vonden ze (uiteindelijk) werk en weer werden ze door de manager uitermate geïrriteerd behandeld toen ze zich moesten ziek melden en weer werd hun contract niet verlengd………..

Posted by admin at 9:08am
Comments Off